ตำนานชาติเวร ภาคต่อ

ตอน ความบาดหมางของ พระอาทิตย์และพระอังคารและความสัมพันธ์ของ

พระจันทร์และพระพฤหัสบดีและพระราหู

เครดิต:เค้าโครงเรื่องเพื่อบูชาบรรพครูโหราจารย์ทุกท่านตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

(ภาคต่อ)

วันหนึ่งสุริยันต์ พอได้เวลาที่จะออกการไปหาผลไม้ในป่าแล้ว ก็ร่ายมนต์เปิดผ้าอบแล้วเสกซ่อนนางจันทราเทวีไว้ข้างในนั้น เช่นเดิม แต่ในวันนั้นก่อนจะออกจากสำนักได้เจออาจารย์ทิศาปาโมกข์กำลังแสร้งนั่งพักผ่อนอยู่ ณ ที่นั้น สุริยันต์ก็เลยกล่าวทักทายอาจารย์ตามปกติ อาจารย์ทิศาปาโมกข์ให้พรเสร็จแล้วพูดเป็นปริศนาเอาไว้ว่า วันนี้ให้เจ้าหาผลไม้แค่เพียงสามผล ก็พอ แล้วให้รีบกลับมายังสำนักได้เลย ไม่ต้องเที่ยวหาจนสายเหมือนทุกครั้งนะ ด้วยความมีสติปัญญาเฉลียวฉลาดของสุริยันต์ก็สามารถรับรู้ได้เลยว่า ต้องมีอะไรไม่ปกติอย่างแน่นอน เพราะตั้งแต่เจออาจารย์ตอนเช้าตรู่ขนาดนี้ ซึ่งไม่ใช่วิสัยที่อาจารย์จะมาออกมานั่งพักผ่อน ณ ที่ตรงนี้ ในเวลานี้ แต่ด้วยความเคารพนับถือท่านอาจาราย์ก็ไม่ได้ถามเหตุผลแบบตรงๆใดๆ ว่าเพราะเหตุผลใด เพียงแค่รับปากท่านและปฏิบัติตามครูบาอาจารย์สั่งก็เท่านั้น ส่วนทางฝั่งกุมเมศ พอแลเห็นสุริยันต์ออกไปหาผลไม้ในป่าเช่นเดิม ก็ได้โอกาสจะเข้าไปพบนางจันทราเทวีเช่นเดิม เสร็จแล้วก็ร่ายมนต์เปิดพระอบเพื่อเข้าไปหานางจันทราเทวีตามปกติ

ส่วนทางสุริยันต์พอเดินออกมาจากสำนักได้เพียงชั่วครู่ก็เจอต้นแก้วมังกร ออกผลดกงดงาม อร่ามเป็นสีชมพูทั้งต้น ซึ่งต้นแก้วมังกรสีชมพูนี้เป็นต้นไม้ที่อาจารย์ทิศาปาโมกข์เสกไว้ด้วยฤทธิ์ ซึ่งก็ทำให้สุริยันต์แปลกใจว่า ต้นผลไม้ต้นนี้ ออกผลดกงดงามมาก ไยเราเดินผ่านไปมาทางนี้หลายครั้งถึงไม่ได้ สังเกตเห็นเลยหนอ และอยู่ใกล้สำนักขนาดนี้ ทำไมเราออกไปหาผลไม้ในป่าตั้งไกลได้ทุกวัน ในใจคิดจะเก็บไปเยอะๆ แต่นึกถึงคำสั่งอาจารย์ไว้ว่าให้เอามาแค่ 3ผลก็พอ จากนั้นสุริยันต์ก็เลยเหาะขึ้นไปเด็ดเอาลูกที่ใหญ่ที่สุด 3ลูก แล้วก็กลับไปสู่สำนักอย่างรวดเร็ว จากนั้น ก็นำผลแก้วมังกรสีชมพู เข้าไปถวายพระอาจารย์ทิศาปาโมกข์ ก่อนเช่นเคย และถามสารทุกข์สุขดิบตามประสา เฉกเช่นทุกวัน และตาก็เหลียบไปเห็นเสี้ยนหมากที่อาจารย์ตั้งเอาไว้ จึงคิดในใจว่า ทำไมวันนี้ ท่านอาจารย์ ตั้งสำรับเสี้ยนหมากไว้ 3สำรับหนอ ทั้งๆที่ ทุกๆวัน ตั้งไว้แค่สองสำรับ จึงผิดสังเกต จึงตัดสินใจได้ไต่ถามท่านอาจารย์ทิศาปาโมกข์ไปว่า  ท่านอาจารย์ขอรับ ทำไมวันนี้ด้วยเหตุไฉนจึงตั้งสำรับเสี้ยนหมากเป็น ๓ สำรับ ขอรับ   ท่านพระอาจารย์ทิศาปาโมกข์ได้ช่องทาง ที่จะแจ้งบอกกล่าวให้ลูกศิษย์คนโปรดได้ล่วงรู้แล้ว จึงได้เอ่ยออกไปว่า  ถ้าเจ้าใคร่จะรู้ว่าปริศนานั้นมีความหมายกระไร ก็ให้เจ้าจงไปเปิดผอบนิล 8 แฉกดูก่อนเถิด

เมื่ออาจารย์ได้แจ้งดังนั้น สุริยันต์ก็ไม่รอช้า รีบเปิดผอบนิล 8 แฉก ออกมาดู ก็ปรากฎภาพที่ทำให้จิตใจร้อนดั่งไฟสุ่ม เกิดโทสะขึ้นทันใด เมื่อเห็น กุมเมศ กับ นางจันทรเทวี กำลังพลอดรักอยู่ ด้วยความโกรธแค้นมาก สุริยันต์จึงต่อสู้กับกุมเมศ สุริยันต์ยกพระขรรค์ขึ้นจะฟัน กุมเมศให้หายแค้นสักครา แต่กุมเมศกลายร่างเป็นพิทยาธรผู้มีฤทธิ์ หลบได้ทัน และเหาะขึ้นไปบนอากาศ แล้วกลับเอาพระขันธ์แขว้งลงมาฟันถูกศีรษะสุริยันต์จนเลือดอาบ และสุริยันต์จึงได้เสกจักรเพลิงพิโรธ 6 แฉก ขว้างขึ้นไปถูกขาด กุมเมศจนขาด ทำให้ได้รับความทุกข์ทรมานเป็นอย่างมาก และหลบหนีไป ทิ้งนางจันทราเทวีไว้แบบไม่ใยดีอีกเลย

สุริยันต์ โกรธเคือง กุมเมศมาก ลั่นวาจา จักเป็นคู่ศัตรูไม่อภัยให้ตลอดไป หากยามใด แม้เจอหน้ากันที่ใด จักต้องคิดบัญชี ต่อสู้กันให้ตายกันไปข้างหนึ่งเลย ส่วนนางจันทราเทวี สำนึกความผิด กล่าวขอโทษ ขออภัยจากสุริยันต์ แต่สุริยันต์ ก็ไม่ได้ทำร้ายอะไรนางจันทราเทวี ไม่ขอรับนางเป็นภรรยาอีกต่อไป เพราะยังให้เกียรติและให้ความเคารพต่อท่านอาจารย์ทิศาปาโมกข์ อยู่ จึงได้แต่ขอคืน นางจันทราเทวี ให้อาจารย์ทิศาปาโมกข์ จึงทำให้นางจันทราเทวีโกรธและต่อว่า สุริยันต์ ต่างๆนานาๆ ว่า เป็นเพราะท่านไม่เคยเข้าใจและไม่ใส่ใจในตัวนาง และยังกักขังนางไว้ใน ผอบนิล 8 แฉก ให้ได้รับความทุกข์ ทรมานอีก นางจันทราเทวีได้รู้คาถาเปิดและปิดผอบนิล 8 แฉก จากพระอังคารมา จึงสามารถทราบมนต์คาถาเปิดและปิดผอบนิล 8 แฉกได้ นางจึงลุกขึ้นและประกาศกร้าวว่า ในเมื่อท่านไม่เห็นความสำคัญของเรา ก็ดีเหมือนกัน เราก็จักให้ท่านได้รับรู้รสชาติของการอยู่ใน ผอบนิล 8 แฉกว่าเป็นอย่างไร จากนั้น นางจันทราเทวี จึงเสกให้สุริยันต์ ให้เข้าไปอยู่ใน ผอบนิล 8 แฉก ทำให้บรรยากาศปรวนแปรด้วยแรงสาปนั้น ทำให้ท้องฟ้ามืดมิด (เป็นต้นตำนาน ของพระราหู อม พระอาทิตย์ ตั้งแตบัดนั้นเป็นต้นมา)

ปกติแล้ว ผอบนิล 8 แฉกนี้ ท่านอาจารย์ทิศาปาโมกข์ ผูกมนต์ เปิด ปิด เอาไว้ให้สำหรับเพศชายเอาไว้ใช้เท่านั้น แต่นึกไม่ถึงว่า มนต์เปิดปิดนี้ วันหนึ่งจะมีผู้หญิงซึ่งคือลูกสาวของตนเองได้รับรู้ เพราะถ้า ให้มนต์นี้ ตกไปอยู่กับผู้หญิงแล้วไซร้ จะทำให้การร่ายมนต์เปิดและปิดนั้น ไม่สามารถมีใครแก้ได้ นอกจากหญิงผู้ที่ร่ายมนต์ปิดนั้นจะร่ายมนต์เปิดออกมาเท่านั้น  เมื่อนางจันทราเทวี ได้เสกสุริยันต์เข้าไปใน ผอบนิล 8 แฉกแล้ว พระอาจารย์ทิศาปาโมกข์ก็ช่วยแก้มนต์เปิดให้ไม่ได้ เพราะว่า มนต์ปิดครั้งนี้ ผู้ร่ายมนต์เป็นผู้หญิง  จักต้องให้นางจันทราเทวี เป็นผู้ร่ายมนต์เปิดเพียงคนเดียวเท่านั้นถึงจะสามารถช่วยสุริยันต์ ออกมาได้

ฝ่ายสุริยันต์ หลังจากถูกนางจันทราเทวี เสกเข้าไปอยู่ในผอบนิล 8 แฉกแล้ว ก็ทำให้ท้องฟ้ามืดครื้ม ด้วยกาลีวิบัติ คาถาต้องห้าม ที่ถูกเปิดใช้โดยผู้เป็นสตรี ครั้งแรก  ส่วนฝ่ายสุริยันต์ หลังจากเข้าไปอยู่ใน ผอบ 8 แฉกแล้ว ก็ทำให้ เกิดความอึดอัดทุกข์มรมาน จึงเข้าหัวอกความรู้สึกของนางจันทราเทวี ที่ต้องถูกตัวเองกักขังอยู่ในนี้ จึงทำให้เหมือนต้องชดใช้กรรมที่เคยทำไว้ ทำให้อารมณ์หวนคิดถึงความ ไม่แน่นอนของชีวิตจึงรู้สึกสิ้นหวัง ถ้าหากไม่ได้ออกไปจากผอบนิลนี้ ความรุ่งเรืองในชีวิตต่อจากนี้ก็คงไม่มี ชีวิตต้องตกต่ำ เหี่ยวเฉาอยู่ในนี้ ความรักที่เคยมี ก็ต้องมาเลิกรา หย่าร้าง ไม่มีผู้ใดอยู่เคียงข้าง เหมือนถูกจองจำ กักขัง ไม่มีอิสระ เขาเอาแต่คิด เครียด จนเกิดความโทมนัส ยิ่ง

ฝ่ายนางจันทราเทวี หลังจากที่เสกสุริยันต์เข้าผอบนิล 8 เฉกไป ด้วยความโกรธ ท่านพระอาจารย์ทิศาปาโมกข์ ก็มาช่วยพูด ช่วยให้คิดให้สติแก่นาง ให้เห็นแก่ สรรพชีวิตอื่นๆ ที่มาจากฝีมือการการทำของนางในครั้งนี้ ที่ใช้ได้ใช้คาถาต้องห้ามโดยสตรี ทำให้ ท้องฟ้ามืดมิดมา 6 วัน 6 คืนแล้ว ต้นไม้ ดอกไม้นานาพรรณไม่เจริญเติบโต ผู้คนไม่สามารถออกไปทำมาหากินทำธุระใดๆ ได้  ฝ่ายนางจันทราเทวี ก็ได้สติย้อนคิดถึงความกระทำนี้แห่งตน ก็ได้สติขึ้น และยอมที่จะคลายมนต์เปิดผอบนิล 8 แฉกนี้ให้สุริยันต์ ออกมา แต่มีข้อแม้ ที่จะขอพรจากท่านอาจารย์ทิศาปาโมกข์ 5 ข้อคือ

1. หลังจากที่ปล่อยสุริยันต์ออกมาแล้ว ต่อไปภายภาคหน้า ห้ามสุริยันต์มาเอาโทษจากนางได้อีก และหากภายภาคหน้า เกิดเหตุการณ์ไม่ปกติใดๆเกิดขึ้น ที่จะทำให้ นางจันทราเทวี หรือ สุริยันต์ ต้องเข้าไปอยู่ภายใต้ ผอบนิล 8 แฉกอีก ก็ขออย่าให้ต้องรอความช่วยเหลือแค่คนใดคนหนึ่งมาช่วย หรือมนต์คาถาบทใด บทหนึ่งมาเปิดให้ ขอให้เราออกมาได้ด้วยกำลังความสามารถแห่งตน เถิด
2. ในยามที่โลกไม่มีแสงพระอาทิตย์เหมือนตอนนี้ ให้ทุกคนระลึกเห็นบุญคุณของนางที่ได้ยินยอมให้แสงสว่างกลับออกมายังให้โลกนี้อีกครั้ง และขอให้นางเป็นที่รักที่เมตตาแก่คนทั่วไป
3. ในยามราตรี ขอให้ทุกคนได้เห็นนางไม่ว่าจะอยู่ที่แห่งหนใด และให้นางเป็นผู้โดดเด่น ยิ่งใหญ่ เกินใคร ในยามราตรี
4. (นางรู้ว่า สุริยันต์มีธาตุไฟและมีวิชาไฟโลกันต์สามารถเผาผลาญได้ทุกอย่าง นางจึงขอพรข้อนี้เอาไว้ เผื่อป้องกันตัว)  นางจึงขอเป็นผู้มีอิทธิพลควบคุมน้ำในโลกใบนี้ได้นั่นเอง เพราะถ้าหากสุริยันต์ไม่ทำตามสัญญานางก็จะใช้น้ำดับไฟได้
5. นางขออยู่ฝั่งตรงข้ามกับ สุริยันต์ตลอดไป ในที่มีสุริยันต์อยู่ จะไม่มีนางจันทราเทวีอยู่ และ ในที่มีนางจันทราเทวีอยู่ จะไม่มีสุริยันต์อยู่ นางขอเป็นใหญ่และอิสระที่ในที่ของนางและไม่ขอมีพันธะใดๆกับ สุริยันต์อีก

พอท่านอาจารย์ทิศาปาโมกข์ ได้รับทราบเจตจำนงค์ของนางจันทราเทวีขอไว้แล้ว จึงให้พรตามความประสงค์ของนาง และเมื่อสุริยันต์ ได้ออกมาจาก ผอบนิล 8 แฉกแล้ว ก็ปฏิบัติตามคำขอของนาง และปฏิบัติตามนั้นสืบมา